در روزهای اخیر، تصاویر و متن‌های مربوط به آگهی‌های استخدام با عنوان «کارآگاه خصوصی» در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود و کنجکاوی کاربران را برانگیخته است. این آگهی‌ها معمولاً با وعده درآمد مناسب، ساعت کاری انعطاف‌پذیر و آموزش سریع منتشر می‌شوند و همین موضوع باعث شده برخی کاربران آن را فرصتی شغلی جذاب تلقی کنند.
با این حال، بررسی محتوای این تبلیغ‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از آن‌ها اطلاعات دقیقی درباره هویت کارفرما، مجوز فعالیت، نوع قرارداد و شرح وظایف ارائه نمی‌دهند. در برخی موارد نیز از عبارت‌هایی مانند «همکاری در تحقیقات»، «ردیابی» یا «جمع‌آوری اطلاعات» استفاده می‌شود که می‌تواند مصادیق حساس حقوقی و حریم خصوصی داشته باشد.
کارشناسان حوزه فناوری و حقوق کاربران هشدار می‌دهند که فعالیت تحت عنوان کارآگاه خصوصی، بدون چارچوب قانونی و مجوز رسمی، می‌تواند فرد را در معرض اتهاماتی مانند نقض حریم خصوصی، جعل هویت یا سوءاستفاده از داده‌های شخصی قرار دهد. همچنین ممکن است برخی آگهی‌ها با هدف کلاهبرداری، دریافت هزینه از متقاضیان یا گردآوری اطلاعات هویتی منتشر شده باشند.
از سوی دیگر، شبکه‌های اجتماعی به دلیل دسترسی گسترده و کم‌هزینه، بستری مناسب برای تبلیغ مشاغل غیررسمی و پرابهام شده‌اند. کاربران پیش از پاسخ به چنین آگهی‌هایی باید درباره اعتبار منتشرکننده، مجوز قانونی، سابقه فعالیت و مفاد قرارداد تحقیق کنند و از ارسال مدارک هویتی یا پرداخت وجه پیش از احراز صلاحیت خودداری کنند.
به نظر می‌رسد رشد این‌گونه تبلیغ‌ها، نیاز به شفاف‌سازی مقررات، نظارت بیشتر بر آگهی‌های شغلی آنلاین و افزایش سواد رسانه‌ای کاربران را بیش از پیش آشکار کرده است. کارآگاه خصوصی، اگر هم فعالیتی قانونی و مجاز باشد، نمی‌تواند خارج از چارچوب‌های قانونی و اخلاقی به جمع‌آوری اطلاعات درباره افراد بپردازد.