مطالعه در خودرو برای بسیاری از افراد تجربه‌ای ناخوشایند است؛ چشم‌ها به صفحه کتاب یا گوشی دوخته می‌شود، اما بدن در حال حرکت است. در این وضعیت، مغز اطلاعات متناقضی دریافت می‌کند: دستگاه بینایی می‌گوید محیط ثابت است، در حالی که گیرنده‌های تعادل در گوش داخلی حرکت، شتاب و تکان‌های خودرو را ثبت می‌کنند.
این تعارض حسی، سیستم عصبی را سردرگم می‌کند و پاسخ آن می‌تواند به شکل علائمی مانند سرگیجه، سردرد، تعریق سرد، بی‌قراری و تهوع بروز کند. به همین دلیل، مطالعه در خودرو برای افرادی که دستگاه تعادل حساس‌تری دارند، بیشتر باعث ناراحتی می‌شود.
عوامل دیگری نیز شدت این حالت را افزایش می‌دهند؛ از جمله مسیرهای پرپیچ‌وخم، توقف و حرکت مکرر، تهویه نامناسب خودرو، بوی بنزین یا عطر تند، و خالی یا پُر بودن بیش از حد معده. کودکان نیز به دلیل ویژگی‌های فیزیولوژیک و حساسیت بیشتر، معمولاً سریع‌تر دچار بیماری حرکت می‌شوند.
برای کاهش این مشکل، متخصصان توصیه می‌کنند مسافران به جای مطالعه، به افق یا نقاط دوردست نگاه کنند تا حس بینایی با حرکت خودرو هماهنگ شود. نشستن در صندلی جلو، باز کردن پنجره برای ورود هوای تازه، پرهیز از مصرف غذاهای سنگین پیش از سفر و توقف‌های کوتاه در مسیرهای طولانی نیز می‌تواند مؤثر باشد.
در مواردی که تهوع شدید و تکرارشونده باشد، استفاده از داروهای ضدتهوع با تجویز پزشک یا استفاده از دستبندهای فشاری مچ دست گزینه‌هایی است که برخی افراد از آن بهره می‌گیرند. با این حال، بهترین راهکار، شناخت الگوی حساسیت فردی و پرهیز از فعالیت‌هایی مانند مطالعه در خودرو است.
در ویدئوی توضیحی این موضوع، سازوکار علمی تهوع در خودرو و راهکارهای پیشگیری به شکلی ساده مرور شده است.