در نشستی که با محوریت نسبت سینما و موسیقی برگزار شد، امید هاشملو ضمن خوشامدگویی به حاضران، درباره چگونگی انتخاب موضوع اثر خود سخن گفت. او در این نشست بر این نکته تأکید کرد که سینمای ایران به قصه‌گویی درباره موسیقی بی‌توجه بوده و این حوزه کمتر به عنوان یک سوژه مستقل روایی مورد توجه قرار گرفته است.
هاشملو توضیح داد که انتخاب موضوع اثرش از دغدغه‌ای حرفه‌ای نسبت به جایگاه موسیقی در سینما شکل گرفته است. به باور او، موسیقی تنها یک عنصر شنیداری در پس‌زمینه فیلم نیست، بلکه می‌تواند ساختار روایت، شخصیت‌پردازی و فضاسازی را در آثار سینمایی متحول کند.
او با اشاره به تجربه‌های موفق سینمای ایران در استفاده از موسیقی متن، افزود که این تجربه‌ها بیشتر در سطح همراهی با تصویر باقی مانده و کمتر به روایت زندگی موسیقی‌دانان، روند خلق یک اثر موسیقایی یا بسترهای اجتماعی و فرهنگی موسیقی پرداخته است.
در ادامه نشست، حاضران درباره امکان ساخت آثار داستانی و مستند با محوریت موسیقی، ضرورت پژوهش در تاریخ موسیقی ایران و لزوم همکاری میان فیلم‌سازان و موسیقی‌دانان گفت‌وگو کردند. هاشملو نیز بر اهمیت شناخت دقیق از سوژه و پرهیز از نگاه تزئینی به موسیقی تأکید کرد.
این نشست در حالی برگزار شد که در سال‌های اخیر برخی فیلم‌سازان ایرانی کوشیده‌اند به سوژه‌های موسیقایی نزدیک شوند، اما به گفته منتقدان، سهم این روایت‌ها در مقایسه با ظرفیت‌های گسترده سینمای ایران همچنان اندک است.