رئیس هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در دوازدهمین مجمع پارلمانی بریکس که در دهلی‌نو، پایتخت هندوستان، برگزار شد، در چهارمین نشست این مجمع با موضوع «پایداری؛ نقش مجالس در ساخت آینده‌ای پایدار و فراگیر برای ملت‌های ما» سخن گفت و خطاب به رؤسای هیأت‌های پارلمانی و نمایندگان مجالس کشورهای عضو، بر مسئولیت مشترک مجالس در ساختن آینده‌ای پایدار، امن و فراگیر برای ملت‌ها تأکید کرد.
وی با تبیین مفهوم پایداری، آن را پیش از هر چیز به معنای پاسداری از امنیت و کرامت انسانی، احترام به حاکمیت ملی، تضمین فرصت‌های عادلانه توسعه و اطمینان از آن دانست که نسل‌های آینده وارث صلح و رفاه باشند، نه ویرانی و ناامنی. به گفته او، هیچ کشوری در فضای تهدید نظامی و بی‌ثباتی اقتصادی نمی‌تواند آینده‌ای مطمئن برای خود بسازد.
این نماینده مجلس شورای اسلامی با اشاره به هزینه‌های سنگین جنگ، تأکید کرد که جنگ تنها ویرانی امروز نیست، بلکه سرقت فرصت‌های فرداست؛ زیرا منابعی که باید صرف آموزش، سلامت، فناوری، اشتغال و زیرساخت‌ها شود، به بازسازی خسارات و مقابله با ناامنی اختصاص می‌یابد. از این منظر، نمی‌توان از توسعه پایدار سخن گفت اما نسبت به جنگ و ناامنی بی‌تفاوت ماند و نمی‌توان از رفاه ملت‌ها دفاع کرد اما حاکمیت آنها را نادیده گرفت.
او در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به حملات نظامی ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ (۹ اسفند ۱۴۰۴) که به گفته وی در حالی رخ داد که مذاکرات دیپلماتیک در جریان بود، تصریح کرد که این حملات با مقاومت بی‌نظیر مردم ایران مواجه شد و فشارهای همه‌جانبه علیه ملت ایران همچنان ادامه دارد.
رئیس هیأت پارلمانی ایران، تعرض به تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز کشور را آزمونی جدی برای اعتبار حقوق بین‌الملل، اصل منع توسل به زور، امنیت هسته‌ای و مسئولیت جامعه بین‌المللی توصیف کرد و پرسید اگر تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز از تعرض نظامی مصون نباشند، چگونه می‌توان از امنیت هسته‌ای و اعتبار قواعد بین‌المللی سخن گفت. وی هشدار داد که چنین حملاتی افزون بر مخاطرات حقوقی و امنیتی، محیط‌زیست، سلامت انسان‌ها و نسل‌های آینده را نیز به خطر می‌اندازد و امنیت این تأسیسات مسئولیتی مشترک و فرامرزی است که نباید قربانی محاسبات سیاسی و نظامی شود.
وی با اشاره به تجربه جنگ اخیر، یادآور شد که امنیت ملی، اقتصاد ملی و رفاه عمومی از یکدیگر جدایی‌ناپذیرند؛ جنگ به میدان نبرد محدود نمی‌ماند و تولید، تجارت، سرمایه‌گذاری، اشتغال، امنیت غذایی و انرژی، زنجیره‌های تأمین و هزینه‌های زندگی را نیز متأثر می‌کند. به گفته او، مردم عادی، خانواده‌ها، کودکان، کارگران و کسب‌وکارهای کوچک اغلب سنگین‌ترین هزینه‌ها را می‌پردازند؛ از این رو حمایت از غیرنظامیان و حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی، بخشی جدایی‌ناپذیر از توسعه پایدار است.
این عضو هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی در ادامه با تأکید بر اینکه ملت ایران صلح‌طلب و خواهان ثبات است، اظهار داشت که کشورش صلح را با تسلیم، خوش‌بینانه‌انگاری یا دیپلماسی همراه با چشم‌پوشی از حقوق مشروع و مسلم خود اشتباه نمی‌گیرد و در دفاع از امنیت، استقلال و تمامیت ارضی خود قاطع خواهد بود. وی صلح پایدار را مستلزم احترام متقابل، رعایت حقوق بین‌الملل و به رسمیت شناختن حق دفاع مشروع ملت‌ها دانست و تأکید کرد که انتظار خویشتن‌داری از کشوری که امنیت و حاکمیتش مورد تعرض قرار گرفته، راه‌حل بحران نیست.
او در پایان با اشاره به پیوند میان جنگ و توسعه، امنیت مسیرهای تجاری، انرژی و زنجیره‌های تأمین را از مسائل کلیدی این پیوند برشمرد و از مجالس کشورهای عضو بریکس خواست با همکاری پارلمانی، سازوکارهای عملی برای پاسداری از صلح، تقویت تاب‌آوری اقتصادی و تضمین حق توسعه ملت‌ها طراحی کنند.