در خرید یونولیت، بسیاری از خریداران ابتدا قیمت هر قطعه را ملاک قرار می‌دهند و تصور می‌کنند خرید مستقیم از کارخانه همیشه ارزان‌تر تمام می‌شود. اما هزینه نهایی تنها به قیمت محصول محدود نیست و حمل، تخلیه، زمان تحویل، میزان پرت و شرایط پرداخت نیز در محاسبه اثرگذارند.
در یک مثال فرضی، فرض کنید قیمت هر قطعه یونولیت در پیشنهاد کارخانه ۳۰ هزار تومان کمتر از فروشنده نزدیک پروژه باشد، اما هزینه حمل و تخلیه از کارخانه ۶ میلیون تومان بیشتر باشد. در چنین حالتی، صرفه‌جویی واقعی به تعداد سفارش بستگی دارد؛ زیرا اختلاف هزینه حمل باید از محل اختلاف قیمت واحد جبران شود.
بر همین اساس، نقطه سربه‌سر این مقایسه حدود ۲۰۰ قطعه است: ۶ میلیون تومان هزینه اضافی حمل و تخلیه تقسیم بر ۳۰ هزار تومان اختلاف قیمت هر قطعه. اگر سفارش کمتر از ۲۰۰ قطعه باشد، خرید از فروشنده نزدیک می‌تواند به صرفه‌تر باشد؛ برای نمونه در سفارش ۱۵۰ قطعه، صرفه‌جویی ۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تومانی قیمت محصول با ۶ میلیون تومان هزینه بیشتر حمل و تخلیه جبران نمی‌شود و خرید کارخانه حدود ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان گران‌تر تمام می‌شود.
در مقابل، برای سفارش ۳۰۰ قطعه، صرفه‌جویی قیمت محصول به ۹ میلیون تومان می‌رسد و پس از کسر ۶ میلیون تومان هزینه بیشتر حمل و تخلیه، حدود ۳ میلیون تومان صرفه‌جویی خالص باقی می‌ماند. با این حال، این محاسبه ساده نیز باید با هزینه‌های جانبی مانند انبارش، جابه‌جایی داخلی، آسیب‌دیدگی، تأخیر تحویل و دورریز احتمالی تکمیل شود.
خریداران حرفه‌ای پیش از سفارش، استعلام دقیق‌تری می‌گیرند و قیمت را به‌صورت تحویل در محل پروژه، شامل حمل، تخلیه، مالیات و شرایط بازگشت کالا می‌پرسند. مقایسه تعداد سفارش، فاصله کارخانه تا محل مصرف و امکانات تخلیه نیز مشخص می‌کند که خرید از کارخانه یا فروشنده نزدیک، کدام گزینه اقتصادی‌تر است.