پهپادهای خورشیدی در طول روز انرژی مورد نیاز خود را از نور خورشید تأمین می‌کنند، اما با غروب آفتاب و کاهش تابش، ادامه پرواز به ذخیره انرژی باتری وابسته می‌شود. همین نقطه، به یکی از سخت‌ترین معادلات مهندسی در طراحی هواپیماهای بدون سرنشین بلندمدت تبدیل شده است: هر کیلوگرم باتری اضافه، توان پرواز را افزایش می‌دهد اما وزن و مصرف را نیز بالا می‌برد.
هدف تازه پژوهشگران، ساخت باتری‌هایی با حدود دو برابر ظرفیت نمونه‌های کنونی است تا پهپادها بتوانند بدون فرود اجباری، شب را در آسمان بمانند. چنین پیشرفتی می‌تواند مأموریت‌های نظارتی، امدادی، ارتباطی و پایش محیطی را از محدودیت روشنایی روز آزاد کند.
با این حال، دستیابی به این هدف تنها به افزایش ظرفیت محدود نمی‌شود. ایمنی، طول عمر، سرعت شارژ، رفتار در دماهای مختلف و هزینه تولید نیز باید در تعادل با وزن و ابعاد باتری قرار بگیرند. به گفته کارشناسان، تا زمانی که این مصالحه‌ها حل نشود، پرواز بی‌وقفه پهپادهای خورشیدی در شب به یک هدف در دسترس اما چالش‌برانگیز باقی می‌ماند.