دسترسی به انسولین در بازار دارویی کشور با یک چالش دوگانه روبهرو شده است: از یک سو، ویالهای قدیمی و پرمصرف انسولین رگولار بهتدریج از قفسه داروخانهها کنار میروند و از سوی دیگر، هزینه تهیه برخی نسخههای خارجی بهشکل محسوسی افزایش یافته است. این وضعیت برای بیماران دیابتی، بهویژه وابستگان به انسولین، دسترسی پایدار و قابل پیشبینی به دارو را دشوارتر کرده است.
یک داروساز و مؤسس داروخانه بیماران خاص با اشاره به این شرایط میگوید مشکل اصلی، کمبود عمومی انسولین نیست؛ بلکه جابهجایی سبد دارویی و خروج ویالهای رگولار از بازار، همراه با رشد قیمت برخی انواع خارجی، فشار مالی و دشواری دسترسی را همزمان افزایش داده است. به گفته او، قیمت برخی نسخههای انسولین در بازار از حدود ۱۰۰ هزار تومان تا ۳ میلیون تومان گزارش میشود.
این شکاف قیمتی، انتخاب دارو را برای بیماران و تجویز را برای پزشکان پیچیدهتر میکند؛ زیرا تغییر نوع انسولین بدون آموزش، پایش دقیق قند خون و همراهی تیم درمان میتواند خطر نوسان قند و افت یا افزایش شدید آن را افزایش دهد. در چنین شرایطی، تأمین پیوسته، شفافیت زنجیره توزیع و پوشش بیمهای مناسب برای نسخههای جایگزین اهمیت حیاتی دارد.
به نظر میرسد سیاستگذار سلامت باید میان تأمین پایدار دارو، کنترل هزینه بیمار و حفظ کیفیت مراقبت تعادل ایجاد کند. اطلاعرسانی دقیق درباره جایگزینهای موجود، جلوگیری از کمبودهای مقطعی و حمایت مالی از بیماران خاص، گامهای ضروری برای جلوگیری از تبدیل یک مشکل دارویی به بحران درمانی است.

